توسعه ­ی جامعه به ویژه توسعه ­ی جامعه ­ی محلی ارتباط نزدیکی با میزان مشارکت مردم آن جامعه دارد، چرا که مردم جامعه، به ویژه در مناطق کمتر توسعه یافته، نیروی بالقوه­ای هستند که می­توانند منشاء تغییرات پایدار در جامعه­ ی خود باشند و به عبارتی دیگر، مردم محلی نه به عنوان سوژه­ ی تغییر، که عامل آن تلقی شوند.

از سوی دیگر، تحقیقات نشان داده است که عامل عدم موفقیت بسیاری از پروژه ­های اجتماعی بدلیل عدم مشارکت مردم و یا مشارکت کم آن­ها در شناسایی مسائل، انتخاب راه حل­ ها و بطور کلی غیبت آنها در فرآیند تصمیم سازی است. یکی از عواملی که می­تواند به جلب مشارکت جامعه ­ی محلی کمک کند، وجود تسهیلگران بومی آموزش دیده است.

تسهیل گر، فرد یا گروهی است که با اطلاع کامل از روندها و تعاملات جامعه­ ی هدف، دانش و مهارت خود را به کار می بندد تا وضعیتی را برای افراد آن جامعه ایجاد کند که با احساس تعلق، اشتیاق و مسئولیت پذیری بیشتری بصورت مشارکتی در فرآیند توسعه جامعه محلی خود سهیم شوند. به عبارت ساده تر، تسهیلگر هموار کننده فرایند توسعه با مردم و برای مردم است. تسهیلگران بومی با آشنایی نسبت به پس زمینه­ های فرهنگی، اقتصادی و فرصت های کسب و کار  منطقه ­ی خود و اطلاع از مناسبات موجود بین افراد و گروه ها  می­توانند به شناسایی بهتر نیازها،ی کسب و کار و معیشت،  انتخاب بهترین روش برای جلب مشارکت حداکثری در مراحل مختلف طرح­ها و استفاده از ظرفیت­ های بومی برای پیشبرد پروژه­ ها کمک کنند.

با وجود اهمیت بسیار زیاد وجود تسهیلگران بومی در همراهی با پروژه­ های توسعه جوامع محلی و معیشت پایدار ، ولیکن نهاد های مسئول اعم از دولتی، عمومی و سمن های مرتبط  آنچنان که باید، توان افزایی افراد مستعد بومی جهت ورود به عرصه تسهیل­گری کسب وکار بومی بصورت حرفه ای را مورد توجه قرار نداده اند.. لذا بنیاد توسعه کارآفرینی زنان و جوانان برای ایفای نقش خود بنا دارد با شناسایی و توان افزایی افراد مستعد و علاقه مند به فعالیت به عنوان تسهیل­گر بومی معیشت پایدار در استان های خراسان جنوبی، خوزستان و سیستان و بلوچستان اقدام نماید.

منظرگاه بنیاد در طرح های توسعه جامعه محلی از یک طرف تمرکز بر ارتقای توانمندی­های افراد در بستر محله و در همکاری با یکدیگر به ویژه معیشت پایدار محلی، با رویکرد جماعت محور است و از طرف دیگر توسعه جوامع محلی را با رویکرد توسعه و پایداری کسب و کار دنبال می­کند.

با ظهور بیماری کرونا و تبعات آن مشخص شد که نه تنها دوران توجه به محله نگذشته است بلکه تقویت کسب و کارهای محله­ای می­تواند به تاب آوری محله در برابر چنین شرایطی کمک کند، پیش بینی­ها حاکی از آن است که در دوران پساکرونا محله همچنان جایگاه خود را به عنوان یک مرکز همزیستی و همراهی حفظ کند. این مسئله فرصتی است تا بار دیگر از پتانسیل­ های موجود در محلات برای پیشرفت آنها استفاده و با همراهی تسهیلگران آموزش دیده این روند هموار و پایدار شود.

در حوزه کسب و کارهای خرد نیز شرایط حاصل از بیماری کرونا تاثیر منفی انکار ناشدنی بر اکثریت آن­ها داشته و این موجب کاهش تمایل افراد به ایجاد کسب و کار جدید شده که اثر آن تا سال­ ها پابرجا خواهد بود و تاثیر منفی خود را بر توسعه مناطق به ویژه مناطق کمتر برخوردار برجا خواهد گذاشت. در این شرایط بیش از هر زمان به رویکردهای ترویجی، مشاوره و حمایتی برای کاهش اثر این معضل نیاز خواهیم داشت.

طرح پیش رو راه حل پیشنهادی بنیاد توسعه کارآفرینی زنان و جوانان برای غلبه بر چالش طرح شده است. به این صورت که در طی یک فرایند در سه مرحله  در بستری از یادگیری مشارکتی، تبادل تجربه و آشنایی با مدل های اجرا شدۀ پروژه های توسعه جامعه محلی و توان افزایی در کسب و کار جمعی از افراد دارای پتانسیل تسهیل­گری که پیش از این با سمن های ملی و محلی همکاری داشته اند را آموزش داده که در نهایت منجر به پرورش نیروهای فعال بومی دارای دانش و مهارت در این حوزه خواهد شد.

این طرح دارای سه فاز اصلی است:

فاز اول: طراحی محتوای آموزشی-مهارتی دوره و اجرای آن در بستر فضای مجازی

فاز دوم: اجرای آموزش تخصصی و جامع تر در زمینه های مرتبط با تسهیل­گری معیشت پایدار در جوامع محلی (بصورت حضوری و مجازی متناسب باشرایط کنترل بیماری کرونا) برای منتخبین فاز اول

فاز سوم: همکاری شرکت کنندگان در دوره با یک سازمان محلی با حوزه فعالیت مشابه و ارائه گزارش از چگونگی بکارگیری آموزش ها در فرآیند پروژه به مجری